ABC inwestowania Finanse osobiste

I stało się mam już debiut spółki JSW za sobą. Wszyscy mieli nadzieje na większy zarobek a wyszło jak zawsze…  Zresztą kiedy media zaczynają dzielić skórę na niedźwiedziu, ile to dokładnie przeciętny ciułacz zarobi na debiucie, to ten fakt zwykle nie wróży kokosowych zysków. Z drugiej strony nastroje inwestorów w tym sezonie wakacyjnym  jak i ogólna sytuacja geopolityczna także nie pomagała temu debiutowi. Analitycy giełdowi także zachęcali do szybkiej realizacji zysków. Słowem krowa, która dużo ryczy mało mleka daje. Czy w dłuższej perspektywie JSW zachowa się jak Tauron i do nadchodzących wyborów kurs wzrośnie bardziej, to czas pokaże…

Przeczytaj cały artykuł »

Robert Kiyosaki w swojej interaktywnej książce „Spisek Bogatych” czasowo dostępnej przez Internet wspomina w czwartym rozdziale o tych dwóch tytułowych szkołach. Notabene polecam inne książki tego bardzo kontrowersyjnego autora. Sam przejąłem od niego niektóre idee oraz styl myślenia w pewnych sprawach, co bardzo przyspieszyło osiągnięcie mojej małej wolności finansowej. Wracając jednak do szkół autor zastanawia się, czy czeka nas kryzys w stylu amerykańskim, czy też w stylu niemieckim? Kryzys w stylu amerykańskim- anglosaskim (np. ten z 1929 roku) lub też japońskim to kryzys spowodowany przez deflację – ciągły spadek cen. Natomiast za kryzysem w stylu niemieckim stoi inflacja – ciągły wzrost cen. Tego typu inflacyjne doświadczenie Polacy przeżywali niedawno w latach 80-ych. W tym przedostatnim kryzysie z 1929 roku, rząd amerykański nie mógł drukować pieniędzy, co powodowało spadek cen, teraz natomiast drukuje je bez opamiętania!!! Dlatego końcową konkluzją autora jest, że czeka nas prawdopodobnie hiperinflacja, na którą nieliczni są przygotowani. Wraz z autorem przytaczam poniżej historię z Republiki Weimarskiej, którą także osobiście pamiętam z mojego szkolnego podręcznika historii.

Przeczytaj cały artykuł »

Na większości zaprzyjaźnionych blogach zaczęła się dyskusja na temat megaemisji PGE. Pozwolę sobie dorzucić swoje trzy grosze. Pytanie brzmi: „Wchodzić czy nie wchodzić? Jak już wejść, to czy brać kredyt, czy też zapomnieć o lewarowaniu?”. Na to pytanie w końcowym efekcie każdy zainteresowany musi sobie odpowiedzieć sam. Ja osobiście przy każdym IPO patrzę na wycenę (P/E) i patronat oferty. Inaczej mówiąc, czy oferta ma dobrego promotora. Oczywiście nie należy zapominać o ogólnej tendencji na rynku.

Przeczytaj cały artykuł »

Dałby Bóg, żeby buk przepłynął przez Bug i przepłynął. Oczywiście mam na myśli udany debiut kopalni węgla kamiennego Bogdanki na giełdzie. Nie wziąłem udziału w tym debiucie, ale go pilnie obserwowałem, jako probierz sytuacji na naszym parkiecie. Ku memu zaskoczeniu wypadł bardzo dobrze i jest dobrym prognostykiem na przyszłość. Kiedyś w moim pierwszym opublikowanym wpisie w necie pisałem o inwestowaniu na rynku pierwotnym (IPO) i strategiach do zastosowania. Jest to jednak specyficzna forma inwestowania i troszkę w tym hazardu i szczęścia. Przeczytaj cały artykuł »

Oczywiście, każdy odpowie istnieje. Ale czy na pewno? Posłużę się tutaj pewną analogią z rynku giełdowego a mówiąc dokładniej z rynku pierwotnego. Ostatnie debiuty takich firm jak Grupa Finansowa Premium czy LC Corp wypadły źle. Dla tych, którzy lewarowali się za pomocą cudzych pieniędzy sytuacja w ogóle nie jest wesoła. W wypadku tego ostatniego debiutu zadziałała „strategia na nazwisko”. W tym przypadku zdziałała ona cuda jednostronnie dla Pana Czarneckiego i kredytodawców a obecni nowi akcjonariusze stali się „dawcami kapitału” w dosłownym słowa tego znaczeniu. Sprzedawano tutaj po zawyżonej cenie plany a może marzenia, za którymi stoi doświadczenie rasowego biznesmena. Mieszanka zawyżonej wyceny plus diabelsko ambitnych planów i czasami nieciekawych danych księgowych to nie jest sposób na sukces. Był to po prostu skok na kasę mniej doświadczonych „spekulantów”, którzy prawdopodobnie będą się stawali inwestorami w „długim terminie”. Cóż spekulant i inwestor długoterminowy to tak, jakby połączyć wodę z ogniem. Celowo używam tu słowa spekulant, bo prawdziwy inwestor powinien umieć czytać księgi i mieć doświadczenie w szacowaniu ryzyka. Mam osobiste wrażenie, że na rynek w fazie hossy weszła duża grupa w większości młodych niedoświadczonych ludzi, którzy jeszcze nie przeżyli bessy. Do tej grupy zaliczyłbym posiadaczy jednostek funduszy inwestycyjnych, przymusowych inwestorów w ramach OFE a na rynku nieruchomości spekulantów mieszkaniowych. Nielicznym uda się wysiąść z tego pociągu w odpowiednim czasie i w większości decydującym czynnikiem będzie szczęście głupca lub ślepy traf.

Przeczytaj cały artykuł »

Dzisiaj odniosę się po części do swojego blogu o rynku mieszkaniowym, aby skomentować, co dzieje się obecnie na rynku kapitałowym. Nie dawno wyczytałem, że tuż po przyznaniu Polsce i Ukrainie organizacji piłkarskich mistrzostw Europy w 2012 r. pojawiły się oferty sprzedaży mieszkań o 80 % wyższe niż dzień wcześniej. Huraoptymizm też zawitał na giełdę, gdzie wyceny spółek budowlanych dochodzą do wartości bliskiej stukrotności rocznych zysków. W każdym razie koniunktura trwa w najlepsze.

Przeczytaj cały artykuł »

Koniunktura giełdowa trwa w najlepsze. Gospodarka rozwija się dobrze pomimo braku wsparcia ze strony rządu. Na warszawskiej giełdzie wydaje się że wyceny sięgną powoli nieba – „sky is the limit”. Pojawiają się już  pierwsze symptomy wycen opartych „na marzeniach” np. na rynku pierwotnym cena Gadu Gadu. Przypomina mi to powoli bańkę internetową. Innym motorem wzrostu jest budownictwo. Takim sygnałem przegrzania koniunktury jest wchodzenie do tej branży firm, które nie mają żadnego doświadczenia i odpowiedniego zaplecza. W Warszawie oddano do użytku „Złote Tarasy”. Mam duże wątpliwości co do zwrotu tej inwestycji (sądząc po publikacjach prasowych), oby nie był to „Titanic”. Także na innych rynkach „Emerging Markets” jest też drogo. Myślę że prawo regresji do średniej działa wszędzie, tylko kiedy jest ten koniec i jak wysoko wzrosną indeksy ?

Przeczytaj cały artykuł »

Witam,

Mam na imię Arkadiusz. Mieszkam w jednym z polskich i miast i realizuję cel uzyskania niezależności finansowej (moje aktywa pracują na mnie a nie odwrotnie). Od dziś będę się starał pisać cyklicznie o moich przemyśleniach i działaniach odnośnie inwestowania. Już w dzieciństwie byłem zafascynowany faktem, że pieniądz robi pieniądz. Obecnie uważam że proces inwestowania należy zacząć od siebie a potem przychodzi czas na konkretne działania inwestycyjne. Mam na myśli cały proces poznawania i nauki takich obszarów jak: zarządzanie pieniędzmi, matematyka finansowa, statystyka, podatki, prawo, księgowość, psychologia, negocjacje, rynek papierów wartościowych, nieruchomości, rynek walutowy, ubezpieczenia, historia gospodarcza, astrocykle itp. Zgłębienie tych obszarów pod kątem przydatności do inwestowania pochłonie przeciętnie 7-10 lat i wtedy możemy powiedzieć że zaczynamy rozumieć na czym polega inwestowanie-pomnażanie aktywów. W tym czasie poznamy swoje słabe i mocne strony własnej psychiki jak i wypracujemy własną filozofię i systemy inwestycyjne zgodne z naszym temperamentem. Dojdziemy prawdopodobnie do wniosku że nie ma idealnej metody, która będzie działała cały czas oraz że wszystko ewoluuje i zmienia się – nie ma darmowych lunchów. Ta prawda będzie szczególnie aktualna po przeżyciu pierwszej bessy czyli krachu jakiegokolwiek rynku.

Przeczytaj cały artykuł »